De WMO-sneltrein. Bericht van UVV Maastricht

De WMO: we hebben er allemaal mee van doen en mee te doen. Het moet anders, het moet efficiënter, we moeten participeren en zelfredzaamheid bevorderen en snel ook. Het klinkt heel aannemelijk, maar hoe krijgen we dat voor elkaar? Gemeentes en zorginstellingen antwoorden in koor: dan zetten we méér vrijwilligers in, voor méér taken!

Ook de UVV Maastricht komt in dit kader voor een enorme uitdaging te staan. Zo voltrekken zich de ontwikkelingen binnen Mosae Zorggroep, een organisatie van 5 woonzorgcentra, in sneltreinvaart. Indicaties voor zorg worden anders gesteld en dit betekent onder meer een transitie van intramurale zorg naar nieuwe zorgvormen. Dit heeft consequenties voor de inzet van vrijwilligers. De onzekerheid van de vrijwilligers op deze locaties is voor ons zeer voelbaar. “Waar gaat het naar toe?”, “Kunnen we op deze plek vrijwilligerswerk blijven doen?”, “Moeten we straks andere dingen doen?” zijn vragen die dagelijks gesteld worden.

Op beleidsmatig gebied moeten wij helderheid verschaffen, zowel naar de vrijwilligers als naar de organisatie Mosae Zorggroep. Maar ook bij het bestuur werpt dit veel vragen en dillema’s op. In ons beleidsplan 2012-2014 hebben wij benadrukt dat onze diensten intramuraal gericht zijn. Moeten wij op dit spoor verder? Of moeten we ons toch meer aansluiten bij de ontwikkelingen binnen de ouderenzorg? Ook het thema verdringing van betaalde arbeid is zéér complex. Kunnen onze vrijwilligers, na een gedegen instructie, bijvoorbeeld ingezet worden om steunkousen aan- en uit te trekken? Welke verantwoordelijkheden kun je een vrijwilliger laten dragen en welke niet? Kunnen wij van vrijwilligers vragen dat zij zelfstandig (dat wil zeggen zonder de aanwezigheid van een professionele medewerker) invulling gaan geven aan diverse activiteiten binnen de dagopvang?

Het zijn spannende tijden, waarin wij voortdurend de balans zoeken tussen het behartigen van de belangen van de vrijwilligers en de vragen die vanuit zorginstellingen gesteld worden.  Er zijn hierbij geen pasklare antwoorden. We zitten met z’n allen in de WMO-sneltrein. Gaan we mee naar de eindbestemming of maken we een tussenstop bij het volgende station? We denken dat er herkenning zal zijn bij andere UVV’s die binnen woonzorgcentra actief zijn. Daarom zijn we zeer benieuwd naar de ervaringen en de interventies/beleid van andere afdelingen op dit vlak. Anyone?

Claudia van Dam

Bestuurslid afdeling Maastricht

Please follow and like us:

1 Comment

  1. John Voetman op 12 juni 2014 om 19:23

    Complimenten voor deze wederom goede nieuwbrief

Laat een reactie achter